Heerlijk kuieren bij Eliah's pleeggezin

Vandaag dus naar Wellington gereden, naar Eliah's pleeggezin.
Door het slechte weer hebben we bijna heel de dag binnengezeten. Het was meer dan 40 graden celcius.Maar dat kon de pret niet bederven.
Hanna en Andrew waren opgetogen dat hun vriend Phumi (Eliah Phumelele's naam in hier in Zuid-Afrika) uit het verre België er eindelijk was. Ze hebben geen seconde vergeten te spelen met elkaar. Eliah kan nu tot twintig tellen in het engels en Hanna's nederlands is er serieus op vooruit gegaan. Zelfs met een Anwerps accent. 'I like to move it, move it', is blijkbaar wereldtaal voor kleuters. Eliah's pleegouders hebben ook nog vier (biologisch eigen) volwassen kinderen, die een voor een binnenstoven om dag te komen zeggen en Phumi te komen knuffelen.
De vier ouders hebben heel de dag gebraaid en gepraat en gepraat en gepraat (daar zijn we zo goed in). Eliah's eerste 7 maanden werden nog eens helemaal uit de doeken gedaan. Maar ook de kindertijd van Hanna en Andrew en hoe het is om hier in Zuid-Afrika een 'crosscultural' adoptiegezin te zijn. Dat lijkt ons in Antwerpen toch iets gemakkelijker dan hier. De vooroordelen naar bruine kinderen toe lijken hier wel heel groot in een groot deel van het Afrikaner milieu van de Westkaap.
En toen het weer rond 17u eindelijk wat beter werd, hebben Phumi en zijn mama nog een frisse duik in het zwembad genomen.
Het was een heerlijk dagje kuieren bij een familie met wie we sterk verbonden zijn.

Morgen de laatste dag in ons gezin met drie. We gaan er gewoon samen van genieten.

Heel warme groetjes !